Başlıkta ki ünlemlerin ne anlama geldiğine okudukça farkında olucaksınız. ‘Ben mükemmelliyetçiyim’ cümlesini hepimiz o kadar sık kullanıyoruz ki bir sonraki cümlelerde okuduklarınızdan sonra bir daha bu cümleye yakınından dahi yaklaşmayacaksınız emin olabilirsiniz J Öncelikle ‘Mükemmelliyetçilik’ çok matah bir şey değil onu hepimiz bilelim. Türkiye’deki ‘mükemmelliyetçilik’ ise tamamen zoru başardım ve kazandım böylelikle kendimi ispatladım üzerine kurulu.Ülkemizde zorun değerli olduğunu; kolayın ise değersiz olduğu bilincine çok küçük yaşlarda kodlanıyoruz. Mükemmeliyetçiliğin arkasında yatan en büyük korku ise başarısızlık korkusudur. Ne kadar çok başarılı olamayacağımıza inanırsak o kadar daha mükemmelliyetçi oluruz. Tabii bu korkuyu beğenilme isteği + takdir görme + onaylanma, sırtının sıvazlanması gibi takip etmektedir. Bunların hepsi üzülerek söylüyorum ki ‘ego’ dur. İnsanız sonuçta tabii ki egolarımız olucak ancak o an geldiğinde ‘egomuzun’ un farkında olursak kendi inanç sistemimizin kontrolünü ele almış ve bu enerjiyi kontrol eder hale gelebiliriz. Bu da inanın çok zevkli.
Kendimden örnek vermem gerekirse; bir şekilde blog açmak yazılarımı yazmak ve paylaşmak istiyordum. Ve eski Zeynep olsa şöyle derdi eminim; ‘Bekle, en iyisi olmalı. Kimsenin yapmadığı uygulamadığı tarzda !mükemmel olmalı!. Biliyormusunuz; ben eğer hala o düşünce kalıbının o inanç sisteminin içerisinde olsaydım başarısızlık korkusundan, bırakın blog açmayı bir harf tuşuna dahi basamazdım. Şu an ki bloğum mükemmel mi tabii ki hayır. Çünkü biliyoruz ki; iyinin iyisi, güzelin güzeli, kalitelinin daha kaliteli olanı var ve her zaman da var olacak. O sebepten mükemmeliyetçilik para etmiyor maalesef. Ya da şöyle bir örnek vereyim; yaptığınız işin altına başkasının imza atmasını istemezsiniz mutlaka öyle değil mi? Peki hani yaptığınız işten zevk alıyordunuz. İşi yaptınız başkasının imza atması veya atmaması sizi etkilememeli bakacak olursanız. Biraz uç bir örnek oldu farkındayım. Burada farkındalık yaratmak istediğim nokta !mükemmeliyetçilik! gurur duyulacak bir şey değil. Bir işi başardığınızda takdir görmek, onaylanmak, toplantı sırasında isminizin söylenmesi çok önemlidir eminim ‘mükemmelliyetçi’ ler için J İşte aslında derdimiz mükemmeliyetçilik değil egolarımızın bizi mükemmelliyetçi görünme perdesinin arkasına saklanmak zorunda bırakması.
Bu arada bir dipnot; ‘özen göstermeme’ ve ‘mükemmeliyetçiliği’ lütfen karıştırmayalım.
Sevgiler
Zeynep İrem Çağlar
Uluslar arası İlişki ve Yaşam Koçu
Asro-Shera